نُورِ مُحَمَّدی را اِحساس كُنیم
خَتمَۀ شَریف، دَستِكَم یِك بار در هَفتِه، در شامِ جُمعه ـ یَعنی شَبی كِه پَنجشَنبِه را بِه جُمعه پیوَند میدَهَد ـ بَعد اَز نَمازِ عِشا اَنجام میگِیرَد.
هَر كَس نَتَوانَد دَر این وَقت آن را اَنجام دَهَد، میتَوانَد تَا حُدودِ چِهلوپَنج دَقیقِه بَعد اَز نَمازِ صُبح (فَجر) خَتمَه را بِجا آورَد.
هَر كَس كِه فُرصَت و گُنجایِشِ زَمان دارد، میتَوانَد این ذِكر را بِه همین شِیوِه هَر روز اَنجام دَهَد؛ هَتّى اگر بِخواهد، میتَوانَد رُوزانِه دو بار خَتمَه كُنَد: یِك بار بَعد اَز نَمازِ عَصر و یِك بار بَعد اَز نَمازِ عِشا.
نُورِ مُحَمَّدی كِه اَز دِلی بِه دِلِ دِیگَر جاری میشَوَد، اَز آن دِلِ آخِر كِه نُور اَز آن ساری شُده، تَنها وَقتی میتوان آن را گِرفت كِه اِنسان دِلِ خُود را باز كُنَد. هَرگاه بَندِه دِلِ خُود را دَر بَرابَرِ اَهلِاللّه «گیرَندَه» و «پَذیرایِ نُور» قَرار دَهَد، نُوری كِه اَز دِلهایِ آنها رَوان است، بِطورِ خودكار بِه دِلی كِه بِرویِ آنها گُشوده شُده، جاری میگَردَد.
هَنگامِ جَمع شُدن بِرایِ خَتمَه بِصُورَتِ جَماعت، اَگَر شُمارهِ حاضِران كَمتَر اَز دَه نَفَر باشَد، سورۀ فاتِحه دَستِكَم هَفت بار خَواندِه میشَوَد و سایِرِ اَعدادِ ذِكر دَر میانِ آنها بِطورِ مُسَاوی تقسیم میگَردَد. اَمّا اگر شُمارهِ مُشتَرِكان بیش اَز دَه نَفَر باشَد، هَر فَرد یِك بار سورۀ فاتِحه را میخوانَد و سایِر اَذكار نَسبَت بِه هَر نَفَر دَه بار خَواندِه میشَوَد، تَا جَمعِ كُلِّ اَعدادِ ذِكر دَر خَتمَه تَكمیل گَردَد.
سِپس بِه دُعا بِرایِ ثَوابی كِه دَر این خَتمَه بِصورَتِ مُضاعَف حاصِل شُده، مُشغول میشَویم. هَنگامِ دُعا یا قِرائَتِ اَذكار، اگر عِبارَتها را حافِظَه نَباشیم، میتَوانیم چِشمها را باز كَرده، بِه نِوِشتِه نِگاه كُنیم و نامِ كَسانی را كِه ثَواب بِآنها اِهداء میكُنیم، اَزهان كُنیم.
هَنگامِ اِهداءِ ثَوابِ این خَتمۀ شَریف، نامِ هَر وَلِی اَز اَولِیاءِ خُدا را چِنان بِیان میكُنیم كِه گویی در بَرابَرِ ما حاضِر است؛ نامِ او را با اِحترام و تَعظیم یاد میكُنیم، سِپس هَمچِنانكِه بَعد اَز نامِ او نِوِشتِه شُده، برایِ او دُعا میكُنیم و آنگاه بِه نامِ بَعدی میرویم.
بِه این تَرتیب، دَرهایِ دِلِ ما گُشوده میشَوَد و رُویِ ما بِه سَویِ جَریانِ نُور مُتَوَجِّه میگَردَد.
اَكنون اَز عَمیقِ دِلِ خُود بِگوییم:
بِسمِ اللّٰهِ الرَّحمٰنِ الرَّحیمِ
اَلحَمدُ لِلّٰهِ رَبِّ العالَمین، وَ الصَّلوٰةُ وَ السَّلامُ عَلى سَیِّدِنا مُحَمَّدٍ وَ عَلى آلِهِ وَ صَحبِهِ أجمَعین.
اَللّٰهُمَّ یا مُفَتِّحَ الأبواب، وَ یا مُسَبِّبَ الأسْباب، وَ یا مُقَلِّبَ القُلوبِ وَ الأبصار، وَ یا دَلیلَ المُتَحَیِّرین، وَ یا غِیاثَ المُستَغیثین، أَغِثنی، تَوَكَّلتُ عَلَیكَ یا رَبّی وَ فَوَّضتُ أَمری إِلَیكَ، یا فَتّاحُ یا وَهّابُ یا باسِطُ. وَ صَلَّى اللّٰهُ عَلى خَیرِ خَلقِهِ سَیِّدِنا مُحَمَّدٍ وَ عَلى آلِهِ وَ صَحبِهِ أجمَعین.
اَللّٰهُمَّ، اَی خُدایا، اَی گُشایَندَۀ هَمهِ دَرها، اَی آفَرینَندَۀ هَمهِ اَسباب، اَی دَگَردَانَندَۀ دِلها و نِگاهها، اَی راهنِمایِ سَرگِشتِگان، اَی فِریادرَسِ فِریادخواهان!
مَرا یاری كُن، بِفِریادَم رِس. بَر تو تَوَكُّل كَردَم، اَی پَروَردِگارَم، وَ كارِ خُود را بِتو وامِیگُذارَم. اَی فَتّاح (گُشایَندَه)، اَی وَهّاب (بخشَندَه)، اَی باسِط (گُستَرَندَه). وَ دَرود و سَلامِ خُدا بَر بِهتَرین آفریدِگانَش، سَیِّدِ ما مُحَمَّد، وَ بَر خاند وَ یارانِ او باد.
زِكر تَرتیب
سِپس اینگونه بِه ذِكر میپردازیم:
٣٣ بار:
«اَستَغفِرُ اللّٰه»
٧ بار:
قِرائَتِ سورۀ فاتِحه
١٠٠ بار صَلَوات:
«اَللّٰهُمَّ صَلِّ عَلى سَیِّدِنا مُحَمَّدٍ وَ عَلى آلِ سَیِّدِنا مُحَمَّدٍ»
٥٠٠ بار:
«لا حَولَ وَ لا قُوَّةَ اِلّا بِاللّٰه»
٧ بار:
دوبارۀ سورۀ فاتِحه
١٠٠ بار دگر بار صَلَوات:
«اَللّٰهُمَّ صَلِّ عَلى سَیِّدِنا مُحَمَّدٍ وَ عَلى آلِ سَیِّدِنا مُحَمَّدٍ»
اِهداءِ ثَوابِ خَتمۀ حاجِگان (بهتَفصیل)
بِسمِ اللّٰهِ الرَّحمٰنِ الرَّحیمِ
اَلحَمدُ لِلّٰهِ رَبِّ العالَمین، وَ الصَّلوٰةُ وَ السَّلامُ عَلى سَیِّدِنا مُحَمَّدٍ وَ عَلى آلِهِ وَ صَحبِهِ أجمَعین.
اَللّٰهُمَّ، یا رَبَّنا، یا رَبَّ العالَمین، بَعد اَز آنكِه این خَتمۀ شَریف را بِفَضلِ خُود قَبول فَرمودی، ثَوَابِ مُضاعَفِ آن را هَدیَّهای قَرار بِده كِه ما آن را اِهداء میكُنیم بِه:
١. بِه رُوحِ سَیِّدِ العالَمین، شَرفِ فَرزَندانِ آدَم، اِمامِ الأَنبِیاءِ وَ سَیِّدِ الأَصفِیاءِ، حَضرَتِ
مُحَمَّدِ مُصْطَفى (صَلَّى اللّٰهُ عَلَیهِ وَ سَلَّمَ).
و نیز بِه اَرواحِ جَمیعِ الأَنبِیاءِ وَ المُرسَلین،
و اَرواحِ هَمهِ آل وَ اَصحابِ پاكِ آنها.
٢. بِه رُوحِ حَضرَتِ أَبی بَكرِ الصِّدّیق (رَضِیَ اللّٰهُ عَنهُ)،
و بِه رُوحِ حَضرَتِ عُمَرِ الفاروق (رَضِیَ اللّٰهُ عَنهُ)،
و بِه رُوحِ حَضرَتِ عُثمانِ ذِی النُّورَین (رَضِیَ اللّٰهُ عَنهُ)،
و بِه رُوحِ حَضرَتِ عَلِیِّ المُرتَضى (كَـرَّمَ اللّٰهُ وَجهَهُ)،
و بِه رُوحِ حَضرَتِ حَسَن (رَضِیَ اللّٰهُ عَنهُ)،
و بِه رُوحِ حَضرَتِ حُسَین (رَضِیَ اللّٰهُ عَنهُ).
همچنین بِه اَرواحِ هَمهِ اَزواجِ طاهِرۀ پیغَمبَر (صَلَّى اللّٰهُ عَلَیهِ وَ سَلَّمَ)،
و هَمهِ اَهلِبَیتِ شَریفِ آنحَضرَت،
و هَمهِ آل وَ اَصحابِ اُو.
و نیز بِه رُوحِ حَضرَتِ أُوَیسِ القَرَنی (رَضِیَ اللّٰهُ عَنهُ).
٣. بِه رُوحِ حَضرَتِ سَلمانِ فارِسی (رَضِیَ اللّٰهُ عَنهُ).
٤. بِه رُوحِ حَضرَتِ قاسِمِ بنِ مُحَمَّد (رَضِیَ اللّٰهُ عَنهُ).
٥. بِه رُوحِ حَضرَتِ جَعفَرِ صادِق (رَضِیَ اللّٰهُ عَنهُ).
٦. بِه رُوحِ حَضرَتِ بایَزیدِ بِسطامی (قَدَّسَ اللّٰهُ سِرَّهُ).
٧. بِه رُوحِ حَضرَتِ اَشَّیخِ أَبِی الحَسَنِ عَلِی بنِ جَعفَرِ خَرَقانِی (قَدَّسَ اللّٰهُ سِرَّهُ).
٨. بِه رُوحِ حَضرَتِ اَشَّیخِ أَبِی عَلِی فَضلِ بنِ مُحَمَّدِ فارمَدِی (قَدَّسَ اللّٰهُ سِرَّهُ).
٩. بِه رُوحِ حَضرَتِ اَشَّیخِ یوسُفِ هَمَدانی (قَدَّسَ اللّٰهُ سِرَّهُ).
١٠. بِه رُوحِ قُطبِ اَكبَر، حَضرَتِ اَشَّیخِ عَبدِالخالِقِ غُجدُوانی (قَدَّسَ اللّٰهُ سِرَّهُ).
١١. بِه رُوحِ حَضرَتِ اَشَّیخِ عارِفِ رِّیوگَرِی (رِوگَرِی) (قَدَّسَ اللّٰهُ سِرَّهُ).
١٢. بِه رُوحِ حَضرَتِ اَشَّیخِ مَحمودِ اَنجیر فَغنَوی (قَدَّسَ اللّٰهُ سِرَّهُ).
١٣. بِه رُوحِ حَضرَتِ اَشَّیخِ عَلِیِّ رّامِتِنِی (قَدَّسَ اللّٰهُ سِرَّهُ).
١٤. بِه رُوحِ حَضرَتِ اَشَّیخِ مُحَمَّدِ بابا سَمّاسی (قَدَّسَ اللّٰهُ سِرَّهُ).
١٥. بِه رُوحِ حَضرَتِ اَشَّیخِ سَیِّدِ أَمیرِ كُلال (قَدَّسَ اللّٰهُ سِرَّهُ).
و نیز بِه رُوحِ سَروَرِ اَولیا، غَوثُ الأَعظَم، حَضرَتِ اَشَّیخِ سَیِّدِ عَبدِالقادِرِ گِیلانی (قَدَّسَ اللّٰهُ سِرَّهُ)،
و بِه اَرواحِ هَمهِ سادَات و مَشایِخِ طُرُقِ حَقّه
نَظیرِ نَقلشبَندِیّه، سُهرَوردِیّه، قائِدِرِیّه، كُبرَویِّه، رِفائِیّه، چِشتِیّه، خَلوَتِیّه وَ سایِرِ راههایِ حَق،
و اَرواحِ مُنتَسِبین وَ مُعتَقِدینِ ایشان (قَدَّسَ اللّٰهُ أَسرارَهُم أجمَعین)
١٦. بِه رُوحِ اِمامِ طَریقَت، غَوثِِ انسانها، صـاحِبِ فَیضِ جاری وَ نُورِ سارِی، حَضرَتِ
اَشَّیخِ سَیِّدِ مُحَمَّدِ بَهاءُالدّینِ أُوَیسی بُخارایی، مَعرُوف بِشَاهِ نَقلشبَند (قَدَّسَ اللّٰهُ سِرَّهُ).
١٧. بِه رُوحِ حَضرَتِ اَشَّیخِ عَلاءُالدّینِ عَطّار (قَدَّسَ اللّٰهُ سِرَّهُ).
١٨. بِه رُوحِ حَضرَتِ اَشَّیخِ یَعقوبِ جَرخِی (قَدَّسَ اللّٰهُ سِرَّهُ).
١٩. بِه رُوحِ حَضرَتِ اَشَّیخِ عُبَیدُاللّٰهِ اَحرار (قَدَّسَ اللّٰهُ سِرَّهُ).
٢٠. بِه رُوحِ حَضرَتِ اَشَّیخِ مُحَمَّد زاهِد، قاضیِ سَمرقَندی (قَدَّسَ اللّٰهُ سِرَّهُ).
٢١. بِه رُوحِ حَضرَتِ اَشَّیخِ دَرویش مُحَمَّدِ سَمرقَندی (قَدَّسَ اللّٰهُ سِرَّهُ).
٢٢. بِه رُوحِ حَضرَتِ اَشَّیخِ مُحَمَّد خاجَگیِ اَمكنَكی (قَدَّسَ اللّٰهُ سِرَّهُ).
٢٣. بِه رُوحِ حَضرَتِ اَشَّیخِ مُحَمَّد باقِی بِاللّٰه (قَدَّسَ اللّٰهُ سِرَّهُ).
٢٤. بِه رُوحِ حَضرَتِ اِمامِ رَبّانی، مُجَدِّدِ اَلـفِ ثّانی، اَشَّیخِ اَحمَدِ فاروقی سِرهَندی (قَدَّسَ اللّٰهُ سِرَّهُ).
٢٥. بِه رُوحِ حَضرَتِ اَشَّیخِ مُحَمَّد مَعصوم، صاحِبِ «عُروَةُ الوُثقی» (قَدَّسَ اللّٰهُ سِرَّهُ).
٢٦. بِه رُوحِ حَضرَتِ اَشَّیخِ مُحَمَّد سیفُالدّین (قَدَّسَ اللّٰهُ سِرَّهُ).
٢٧. بِه رُوحِ حَضرَتِ اَشَّیخِ سَیِّدِ نورِ مُحَمَّدِ بَداؤنی (قَدَّسَ اللّٰهُ سِرَّهُ).
٢٨. بِه رُوحِ حَضرَتِ اَشَّیخِ شَمسُالدّینِ حَبیبُاللّٰه، مِرزَا مَظهَر جانِ جانان (قَدَّسَ اللّٰهُ سِرَّهُ).
٢٩. بِه رُوحِ جامِعِ سِرِّ مَعنوِی، حَضرَتِ اَشَّیخِ سَیِّدِ عَبدُاللّٰهِ دِهلَوی (قَدَّسَ اللّٰهُ سِرَّهُ).
٣٠. بِه رُوحِ «راكِعِ ساجِدِ ذُوالجَنَاحَین»، حَضرَتِ اَشَّیخِ خالِدِ بَغدادِی (قَدَّسَ اللّٰهُ سِرَّهُ).
٣١. بِه رُوحِ سِراجُالدّین، نُورِ اَهلِ ایمان، حَضرَتِ اَشَّیخِ عُثمانِ طَویلَین (قَدَّسَ اللّٰهُ سِرَّهُ).
٣٢. بِه رُوحِ مُرشِدِ اِسلام وَ مُسلِمانان، حَضرَتِ اَشَّیخِ أَبی بَكرِ غِیاثُالدّین (قَدَّسَ اللّٰهُ سِرَّهُ).
٣٣. بِه رُوحِ مَنبَعِ ذَوق وَ صَفا، تاجِ اَربیل، حَضرَتِ اَشَّیخِ مُصطَفى كمالُالدّین (قَدَّسَ اللّٰهُ سِرَّهُ).
٣٤. بِه رُوحِ پِیرِ شَریفِ دنیا وَ آخِرَت، حَضرَتِ اَشَّیخِ مُشَرَّف، شَرَّفَهُ اللّٰهُ فِیالدّارَین (قَدَّسَ اللّٰهُ سِرَّهُ).
٣٥. بِه رُوحِ حَكیمِ دردهایِ دِل، حَضرَتِ اَشَّیخِ مُحَمَّد نوری، هُوَ غَوّاسٌ فی عِلمِ اللّٰه (قَدَّسَ اللّٰهُ سِرَّهُ).
سِپس دُعا میكُنیم:
اَللّٰهُمَّ بَلِّغْهُم ذٰلِكَ عَنّا، یا رَبَّنا، وَ اَشرِف أَرواحَهُم بِتِلكَ الهَدایا.
اَللّٰهُمَّ اجعَلنا مِنهُم، مَنسوبینَ إِلَیهِم، مُنتَسِبینَ إِلَیهِم، وَ مُعتَقِدینَ بِهِم،
وَ اصرِف عَنّا شَرَّ الشَّیطانِ وَ النَّفس،
وَ أَرِنا الصِّراطَ المُستَقیمَ فی جَمیعِ أَحوالِنا وَ تَصَرُّفاتِنا.
آمین، وَ الحَمدُ لِلّٰهِ رَبِّ العالَمین.
«آمَنَ الرَّسولُ…» و سورة اخلاص
…» ( ٣٣ «اَستَغفِرُ اللّٰه» .