Ruh kemale erer bir er ile,
Kalb cemale erer yâr ile.
Sır şahlanır dokunan rahmet ile,
Öylece aynı cemale bakılır şefkat ile.
İnsan kalbi rahmetiyle buluşunca,
Kalb buna revan olunca,
İki cihan insanın olur ayân beyan.
Yapraklar dökülür misli hazân.
Kalbinin şefkati ve rahmeti aktı yaa,
Gerisi boş, kalır sonsuzlukta hülya.
Bize kalan rahmetten bir derya,
Deryada bir damla, ilahi mutluluk, bu yaa…
Bu damla bir nûri mukaddes,
Kişinin gönlünü eder muazzez.
Allah dostun bereketi ile korudu.
Doğdu ya kalbe, kalpte huzur buldu.
Biiznillah el ele tâa ebede,
Edep ve rahmet ile ilahi saadete.
Kalbi şefkate, ruhi zarafete,
İki deniz kavuşur ezelde ve ebede.
Gayri olur yokuş yamaç düzleşince,
Tek ovada doğar rahmet sevince.
Nisan yağmuru gibi düşer elbet,
Ey Ulu hüviyet, sevilirsin ilelebet.
Sevince kalb nazlanır,
Göz yaş dolu dolanır.
Ey gül kokulu nur,
Seslenişin rahmet dokur.
Her an kalbi eder billur,
Ey güli Muhammedî, sevilirsin dur.
Seviliyorsun, gül ve sevin, bil,
El-hamdu lillahi rabbil alemin der dil.
Sevinen kalbine selam olsun,
Dirilen ruhuna selam olsun.
Her an selâ-yı Resulallah okunsun,
Ezelden ebede hürmetle sürsün.
Ey bu cihanda nazenin olan ruh…
Huzur veren Rabbe hamd olsun.
Onunla dolanır kisvede El-Vedûd,
Tecelli ettirir, buldurur yârı mabud.
Sevgiye hasret oldu dimağlar,
Şefkate aç kaldı kalpler.
İlahi hüküm inince mutlak,
Kalpteki tâbî olur elbet.
Saf, sôm ve karşılıksız severim,
Bir kalp ayna oldu mu, bilirim.
İşte o zaman kendimi bulurum,
Yoksa kapanır, sırlanır, ar ederim.
Çünkü sırr-ı ilahiyi herkes anlamaz,
Sırr-ı ilahi derundan akar, banlamaz.
İçinde Tûbâ ağacının yağı sızar, saçılmaz.
Kalbinin yüce makamını seyreder, yazılmaz.
İçinde remzi Rahmanı keşfettim,
Üzerinde bir Sultan fehmettim.
İşte o Sultan gül misli, hancı bildim,
Halifesin Allaha, bunu bildirdim.
Halifesin Rahmâna,
Seyrangâhsın Rahime.
Şefkat yurdusun Zâhire,
Sırr-ı ledünsün Bâtına.
Ey ulvi nur; ezelde gördüm şânını,
Ey mişkatı mır’at, ebedde andım adını.
İşte kisveyi rahmete müştak, esasını
Ey sırrı hüda, aziz can, buldum cemalini.
Kalb sırdır, Çalabın evi,
Kalp sırdır, Fettah’ın yaveri.
Kalp sırdır, Kudretin yeri,
Kalp sırdır, gül misli hanların evi.
Çok nazdar bir Yezdânımız var,
Çok nazdar bir Burhanımız var.
Çok nazdar bir Deyyânımız var,
İşte gül ey kul, sende asil ruh var.
Bu asalet celbeder eseri,
Bu asalet yok eder kederi.
Bu asalet sağlam eder miferi,
Bu asalet ile gül olur rahmet eri.
Kalp aktı işte, iç onun suyunu,
İçinde seyret huyunu.
İçinde meşk et ruhunu,
İçinde remzet yolunu.