Amacımız sadece Hakk’ın rızası.
Kibir, ucûb nefsin rızası.
Bu iki meleke şeytanın sedası.
Hakk’a bağlanmak kalbin esası.
Eğer ki şaşar gönlüm zulme,
İşte o zaman küfürde olur ivme.
Vazgeçti gönül mâsivâdan; sen de gitme.
Kol kola çalışalım ilahî ilme.
Şahsî kusurlarım elbette olur.
Âciz bir kulum; nefis yol bulur.
Ama nefis yol bulunca ruh yorulur.
Ruh yorulursa dost eli güç doğurur.
Ruhunun derinliği elbette güzel.
Ruhuna dokunamaz yaban bir el.
Bulutları dağıtsın esen yel…
Öylece huzurla dol, ey Hakk’a yâver.
İşte Ses gelir Taa sinrden
Sine Taa uzanır özüne
Öz ne öz odur sen biline
Bilinen gene kendi ilminde