Bu gece gördüğüm ne sûret idi
Gördüğüm kendi yokluğum idi
Perde kalktı, hakikat göründü
Sana teslimim ya Hak
Bir ben var sanıyordum evvel
Meğer ben dediğim gölgeymiş
Zerreymiş, nurdan bir tecellîymiş
Sana teslimim ya Hak
Ayağına yüz sürmek dediğin
Hakikatine teslim olmaktır
Benliğin eriyip yok olmasıdır
Sana teslimim ya Hak
Bana verdiği armağan zikirdi
Dil değil, kalp söylemeye başladı
Nefsim sustu, sır konuştu
Sana teslimim ya Hak
Elif sırrı doğruldu içimde
Varlık birliğe aktı gönlümde
Kesret dağıldı nazarımda
Sana teslimim ya Hak
Yüz dediğin nurun görünüşü
Sûret dediğin perdenin örtüsü
Bakan için görünen yalnız O’dur
Sana teslimim ya Hak
Sakal siyah, yüz güzel değil mesele
Tecellî eden nurdur hakikat
Gören kendinden geçerse görür
Sana teslimim ya Hak
Taç başta değil, sır kalpte
Hilâl kaşta değil, nur özde
Gözyaşıyla yıkanan benliktir
Sana teslimim ya Hak
Pirim dediğin dışarıda arama
O sır sende gizlidir
Can dediğin O’nun nefhasıdır
Sana teslimim ya Hak
Aşk geldi benliği aldı götürdü
Kul kalmadı, ayrılık bitti
Hak kendini kendinde seyretti
Sana teslimim ya Hak