Kalp sever içince Hak şerbeti,
İçinde bulur öz saadeti,
Hisseder orada öz rahmeti,
Öylece sevgisini sunar, sezer hikmeti.
Kalp içre içre rahmet deryası,
İçinde parıldar öz aynası,
İçinde taşı, toprağı, ağası,
Lakin tâ içinden akar sefası.
Şerbeti içince kul şefkatle,
Nazenin bakar artık hep hikmetle,
Tâ arşa uzanır eli heybetle,
Ferşe yeniden iner tam selâmetle.
Arş, ferş, kürsî işte sende gizlice,
Senle on sekiz bin âlem tek hece,
Sonsuzluk ruhu rakseder bir bilmece,
Haydi bul bilmeceyi, çöz hece hece.
İşte füsun, büyülüyor heybeyi,
İçinde büyütür her bir beylerbeyi,
Oradan temaşa eder ince kisveyi,
O kisveyle yaşar ilâhî cilveyi.