Sevgi, Allah’ın bir hibesidir,
Kalbe düşer, insanda oluşur kisvesi.
İnsan hisseder oradan Rahman sesi,
Öylece huzur bulur bütün cüssesi.
Kalp, sessiz bir dehlizdir derinde,
Oradan dokunur aşk, iz bırakır içinde.
Sevgi oradan verir filiz gizlice,
Kalpte doğan sır okunur nice nice.
Her giz ayrı bir sembol olur,
İnsana bu dünyada rehber olur.
Yol güzergâhında ayan olur,
Kelâmında hikmetle beyan olur.
Gönül aynasında tecelli eder nur,
Rahman’ın nefesiyle arınır şuur.
Sevgiyle çözülen her düğüm bir huzur,
Hakikate yönelen kalp daim bulur sürur.
Aşk ile dirilen gönül Hakk’ı anar,
Sırdan sırra açılır kalpteki diyar.
Sevgiyle yürüyen yolunu şaşmaz arar,
Rahmetin gölgesinde ruh kemâle varır.