Buldum sende can nurumu;
Özlüyor ruhum ruhunu;
Özlüyorum kalbim kalbini,
Özlüyor canım canını,
Özlüyor elim elini.
Dünya sakinleri mekan mekan..
Mesafeler kat’ eder bedenleri;
Yollar uzar, günler ağırlaşır,
Ama mesafeler dokunamaz kalbe,
Kalp, vuslatın kendisini saklar içinde.
Orada konuşur kelâmlar,
Söz susar da mana yürür;
Göz görmez de gönül bilir,
İçimde adın bir dua gibi durur,
Her nefeste sana varır.
Orada konuşur elif lâm’lar,
Bir harf olur hasretin, bir hat olur sevdan;
Kalbimin eşiğinde yazılıdır adın,
Sükûtun içinde çağırır beni,
Ben sana hep içerden bakarım.
Oradan seyredilir cemâller,
Gönül perdesi aralanınca görünür;
Dünya uzak sanır, ben yakın bilirim,
Çünkü beden yorulur, kalp yorulmaz,
Seni özlerim… Özlem kavuşmadır bilirim.