mnö Oluşur kişide kalbi dokunuş, kişiye olur nam.Aşktan öte El Vedud esma tecellisidir aynam.Saklı tutalım öz sırrımızı; sorana deyin, açmam.Güzeldir hakka dalmak, emmare nefse acımam. Hak ile var olduğunu anlamak en büyük marifet.İşte bu zevkle Allah’ın kullarına öyle nazar etmekBu çok güzel aziz kardeşim, kalbi hakla rabt etmek.Kalp doymak bilmez, dalar da dalar, ver emek. Böylece … Devamını oku… 143- TEVEDDÜDÜNİ KUŞANARAK YÜZ
Dost olmayı kolay mı sandın,Çayına şeker olmayacan.Onu düşünüyorum diye…Çayın demini değişmeyecen.Karşısında oturup o çay içerken…Sen sadece izleyecen.İzlerken bardağının tutumundan…Aldığı yuduma kadar…Yorumda bulunmayacan.Dost olmayı kolay mı sandın…Onu çok sorgularsan…Kırılmaman için…Yalan dahi söyler…Sonra duyar üzülürsün.O yüzden sorgulamaya girmeyecen.Hızır musa ile dost oldu, sorguladı.Ne mi oldu dersin…Musa Hızır’dan mahrum kaldı.Bunu zaten bilensin.Hikmetini öğrenince…sukuti hayale uğrarsın.Hızır gibi bir dostun … Devamını oku… 142- DOST OLMAYI KOLAY MI SANDIN
Selam olsun her insana…Belki gelir hal ile lisana…Lisana gelmeyen kayar nisyana.Duyduramazsın hakkı duymayana. Sen hakka revan ol.Hayata mihvan ol.Dünyada garip yolcu ol.Birazda kendinde ol. Kendinde olmayan uykuda kaldı.Uyku ile hayatı zanda kaldı.Geçenlere hep baka kaldı.Malesef sınıfta kaldı. Dünya bir sınıf misali…Her tarafa serilir yeşil halı.Yeşil halıyı görmeyen koparır dalı.Dalı koparan elinde kalır çalı. Çalı ağacı … Devamını oku… 141- HALİN GELSİN LİSANA
Nefes bile verilmez sabır olmadan.Sabır ile kalır can, sabırla döner can.Sabır ile ey kul rabbine dayan.Sabır ile hak olur beyan. Sabır kişi için zırhtır, sabır kişiye haktandır.Sabır hakka ermen için tavafındır.Sabır habibullah şefaatına mazharındır.Sabır senin kişiliğin ile buluşmandır. Aziz yoldaşlar sabır edelim.Sabrı hayatımıza zerk edelim.Rahmana dürüstlükte yoldaş edelim.Hak yolcularını haldaş edinelim. Sabrı cemil dusturumuz olsun.Rahmeti … Devamını oku… 140- SABIR HAYATA TUTUMA MELEKEMİZ
Üzülüyor kalb, kâlp! Kişilerin saldırısıyla.Büzülüyor ruh, kelb olan şuurların havlamasıyla.Üşüyor beden buz gibi ellerin uzanmasıyla.İnsan aciz kalıyor bu merhalede oyalanmasıyla. Kalb nefesi rahmana mahaldır, dışsallık istemez.Dışsallık kalbi boğar, ruhun huzuru bilenmez.Bundan cehl ile yaşayan kâlp! Olur, eremez.Kâlp! Olan dışı süslü olur, içi teneke, para etmez. İçi teneke dışı abuzerle sararmışı sarraf tanır.Takı olarak takar çocuğa, … Devamını oku… 139- ÜZÜLME EY CANDA CAN
Herşey bambaşka olur kalbe nur doğunca.O nûru hissedip gönlünü sarmalayınca.O nurla gezip tüm yaşamı heceleyince.O nurla nefesi soluyunca, huzur seni bulur. Hakkın nuruyla uyanıp göz göze gelince.Derin ah edip ahı karanlığı delince.Hakikatına sarılıp canımın kandili deyince.İşte o zaman yoklukta heplik seni bulur. Heplik yoklukta gizli tüm katmanlarıyla.Yokluk gönülde dizili hece hece kelamıyla…Gönül gönülde süzülü akan … Devamını oku… 138- SUKUN VE HUZRDA DAİM OL
Al iradeni eline, hakkı bil yakine…Nur gelir kalbine, hak yakın biline. Vechullah vechinizle bakar.Onunla marifet akar. Marifet şeytaniyeti yakar.Ancak umudunu yitiren Şeytanı takar. Hakkın nûru bulur seniiSeni nakşeder eder yepyeni. Zaten paklamayan olur geni…Geni olan nerden bilsin yakın olan beni. Beni bil, ben benden yakın.İşte o ben ile var oldu her şey, bil yakin. Yakin … Devamını oku… 137- EY NEFSİM HAYDİ SAHİBİNE BAK
Ezilen ve büzüleni sanma sahipsiz, o ona bakar.Onu tanımayanı kim tanır, hem kim niye takar.Akıllı olan, masum olan ergen çocuğu katar.Zaten katmayanın gözünden hep gözyaşı akar. Ah be Muhammed, ne istersin özünden her an.Sende uyu, uyukla, uyuklat, ye ve iç tanrıya dayan.Gününü gün et, eğlen, hem sakin, ol tanrıya tapan.Tanrıya tapınan zaten birçok, sende ona … Devamını oku… 136- DERTLENİRİM ÖYLECE KENDİMCE
Bir katre nurdan var edilen özde bir idi.İzah etti, ama bakışın başka deryadan indi.Her lafı boğazında döğümledi, ama indirdi.Ezildi, büzüldü, çizildi ama muhabbetle inledi. Allah kulu işte, ne yapsın, o da aciz işte.Sığındı rabbine, yöneldi içine, sayıkladı düşte.İnsan zayıf gerçekten, her zaman beşikte…Bir uyansa da anneyi görse, nerde… Hep dertte. Kalp kırmaz Allah kulu, ama … Devamını oku… 135- AYNI DERYANIN MAMÜLÜYÜZ
Özümdekini muhabbetle selamlıyorum.Tüm öz manamı sevgiyle kucaklıyorum.Akan teri terimle mürekkep ediyorum.O mürekkeple öz kaderimi yazıyorum. Özden akar manalar benim tatlı figanım.Öz kuvveleriyle bürünen kalbe hayranım.Rab ile buluşmadır olayın özü bayramım.Hakikatımdan ayrılığa nasıl dayanayım. Allah kalbleri birleştirir nurunu yerleştirir.O nur içinde terler özdeki sevgiyi kesiştirir.Yansıyan teri nurlandırır hem cihanı seyrettirir.Cihanı seyreden eller insanlığı birleştirir. Yok olur … Devamını oku… 134- KALB KALBE KARŞIDIR
