Nefsin hep ister şahlanış,
her anda ister yükseliş.
Ruhun sakindir, bakar etrafa,
imtina ederek yürür…
Berkemal olur asayiş.
Öylece sırrın sırlanır,
nurla buluşup yaşamaz itiş.
Çünkü daha işin başında
“acele şeytandandır” duymuş.
Evet, acele şeytandandır;
kişiyi aslında oyalar.
Her oyalama ile derdine dert katar,
zaman daralır ama yanar.
Eli ayağı birbirine dolar,
amaca asla ulaşamaz,
Kaygılanır öylece bakar.
Sen sabırla yürü işine,
sakın acele koyma.
Sık zaman olan işi terk et,
genişliğe kendini oyarla.
Yoksa elindeki de kaçar,
önündeki uçar, kalırsın yaya.
Metanetli konuş,
hamdinle sunuş, şükrünle buluş.
İşte bu vecihle iskân kur,
kendindekine bak, olma sarhoş.
Aklı başında, imanı kalbinde,
ameli azasında; ol, misli yumuş.
Öylece kararlı ol,
yolunu rahmet bil.
“Haydi, başka yol arayayım” deme;
bil ki yol yokuş.
Bu yol hem karanlık hem ışıksız.
Çünkü hiçbir aklî delil bu yola bakamaz,
Öylece bakımsız.
Bilene inan,
elinde olsun aynan,
aynayla takip et şüphesiz.
İşte o zaman karanlıkta açılır tünel,
olursun kaygısız.
Sen hâlâ maddede arasan nefes,
o madde sana olur kabir.
Bıd bıd olur diye eksenden çıkarsan,
ruhun dahi olur olmaz habîr.
Yazık edersin özüne,
sakın ha hevâna uyma.
Sabret, Hakk’a bak,
eyle nida her an,
bakışın olsun bir.
İşte o zaman Rabbin sana acır
ve seni mutlu eder,
düğümler çözülür bir bir.
Yoksa heba olur vaktin,
sen dahi olursun harcanmış
ve sana gülerler.
Sen ise kendini daha da yormuş,
çıkılmaz yolun önünde gürler.
Oku mısraları, salih bir kul ol,
adını tezyin et, gülmesin eller.
Yoksa sen kaybederken
arkandan gülmüş olur kirli eller.
Ey kul, ben de aciz bir kulum.
Hiçbir şeyim yok,
senin gibi aciz bir kul,
işte bakar dururum.
Öyle acizim ki
kendi ihtiyacımı dahi yerine getiremez bir kulum.
Başını eğer Rahmân’a,
her bir oka sabreder,
asla etmem isyan,
öylece Hakk’ı anar dururum.
Sen de işte öyle ol
ve sabret her musibete.
En yakınından dahi gelse musibet,
asla pes etme,
sakın ha dalma maddeye.
Bil ki madde çok kötü,
ruhu kör eder;
olursun ayaklara paspas,
kimse vermez sana artık paye.
Öylece iki cihanda
terk edilirsin bir köşeye.
Olan gene sana olur;
her an sabırla Hakk’a iltifat et
ve zikrinde ol asi.
Asla terk ediş olmasın…
Hakk’tan gayrı olmasın hiçbir gaye.
İşte o zaman kapı açılır,
nurlar üzerine saçılır.
Yeni bir dünyada
doğumun başlanılır.
Bu başlangıç işte
ölmeden önce ölümle taçlanılır.
Karaladım işte birkaç cümle,
bu cümleler nefsimden nefsime.
İsteyen o da nefsimle bulur hisse,
bu hissede açılır kese.
Bu kese işte
tükenmez bir kese.
Selâm gününün aydınlığı olsun,
sevgin ruhumun pınarı olsun.
Hamd’in başımın tacı olsun,
şânın kalbimin mirac’ı olsun.