Allahtır bizi biz yapan
O’dur ruhumuzu donatan
O’dur kalbimizi onaran
O’dur rahmetiyle kuşatan
Onun ismi bizim pusulamız
Onun şanı bizim adımız
Onun vechidir semamız
Ondandır kelamımız
Şad olur ruhumuz ruhuyla
Şad olur canımız azmiyle
Şad olur kalbimiz nazarıyla
Şad olur tasavvurumuz nuruyla
Ey ulu Mevla
Aciz bir kulum senledir leyla
Sabah akşam derim “Lâ”
Sadece sen derim, gayrına “illâ”
Sensiz olursa gönül, olur virane
Düşer insan kendi zindânıne
Bir nefes sevdan değsin cânane
Kül olan kalp dönsün gülistâne
Ne mal ister bu gönül ne şöhret
Ne dünyaya bağlanır ne de servet
Bir nazarın yeter eyle merhamet
Kalbe doğsun senden gelen metanet
Yolunu kaybeden seni anınca
İçindeki karanlıklar dağılınca
Bir damla rahmetin kalbe dokununca
Çöller bile döner irfan bağına
Seni andılça huzur dolar sadrıma
Nur iner gecemden gönül asrıma
Secdemde çağırınca adını daima
Rahmetin yetişir aciz kuluna
Biz bir hiçiz sen var etmesen
Kalbe muhabbetini yerleştirmesen
Bir an nazarını üzerimden çeksen
Nasıl dayanırım bunca hendameden
Ey Rahman’ın rahmetiyle dirilen can
Ey yanıp hakikati arayan insan
Bil ki yol odur ki O’na varan
Evvel de O’dur, âhir de O’dur an içre an.