Bu konuda şu aciz kul derki…İman ve şeriat üzere amel her bir kişi üzerine farzdır.Lakin dinde fakih olmak yani içeriğindeki hassalara ulaşmaya ve hal edinmeye çalışmak, ancak mütehassis kişilere nasip olur.
İlahi teveddüde ulaşmak ve öylece hakka ülfete dalmak; Allah ile ünsiyette bulunmak, ise… İman ve amelde hem zikirde devamla müdavin olan her kulun kalbine zaten doğar.Bundan kaçış yoktur….
Lakin harama dalmak, masivaya meyletlek, kalpteki huşuyu uçurur.Ve….Kişide mamanın doğmasına en büyük engel ise, masiva ile uğraşmaktır. Yani dedi-kodu yani gıybet yapmaktır. Bunu ister biriyle konuşarak yap, istersen de kendi kendine düşüncede yap…İşte bu hal manayı keser…