Mürşidimin elleri Allah’ı yazar
Uslanınca zihin hakkı arar
Hakk bulunamaz ise kalp hep yanar
Ancak uyanan zihin bu hikmeti ÂNlar
Medine’ye varanda gönlü “YÂR”i hissetti
Mekke’de dahi hakka O’nunla şükür dedi
Edep daim hâli onun, ondan Hakk sevdi
Dolanmaz masivada hakkı bulan yakinen bildi.
Nerde olsan hakk seninleydi evet
Adil-i mutlak elbet eş Şehid idi.
Zamansız yaşayana bu aşikar idi amma
Islanmadan rahmet yağmuruyla kim bilebilirdi
Merkezde olmak ancak kulu yakine erdirdi.
Özlerinde mevcut olanı bildirdi Allah kulu
Zamandan münezzehin en güzel kulu olan
Alnımızdan tutup huzurullaha vardır an
Leyle-i kadre yol arkadaşlığı da “O” kuldan
Pişen nefislere yoldaş Allah razı olsun ondan.