Her şeyini Allah’a havale eyle,
Öylece rahat eyle.
Senin gücün yetmez idareye,
Allah’ın kâfi idareye.
Ona havale edersen,
O seni korur, sen müsaade edersen.
Aradan çık ve Allah’a bırak,
Öylece eyle rahat.
Yoksa idaresi zor âlemin,
Sen de içinde olursun yorgun.
Tevekkül eden kurtuldu,
Gayrısı hep yoruldu.
Dünya kırk yamalı bohça,
Diktikçe başka yama olur salça.
Sen de ey kul, tevekkül eyle,
Tevfiz et Rabb’e, sadakat eyle.
“Mevlâ görelim neyler.” de,
“Neylerse güzel eyler.” de.
İbrahim Hakkı komşu bize,
İşte bunu öğretti bize.
Sen de bu öğretiden nenalan,
Her anında ol mutlu, hem şahlan.
Artık O susturur halkını,
Sen de edersin sefanı.
Senden kaldırır cefanı,
Seni korur, kuşatır her anı.
İşte ey can, Hakk’ı vekil tayin et,
Canını sev, kendine merhamet et.
Sevilirsin, hem sevesin artık,
İki cihanda emredersin artık.
Emrine âmâde olur halk,
Seni artık muhafaza eder Hak.
Bu Kâbe’den sana selâm olsun,
İki cihanın şâd olsun.