Kadın deyip geçme odur canana mekân.Çünkü can ondan zuhur etti, etti deveran.Can nefesi, rahmandan saçıldı bigüman.Ondaki nefesi hissedip yaşa, olma biferman. Ona bir günü hasredip kıyma, etme nisyan.Verilen değeri bir güne sığdırıp, yaşama hezeyan.Ona bir günü hasredersen, hayatın olur yalan.Ne olur, hayatını sakın ha, etmeyesin talan. O olmasaydı, ne dünya olurdu ne de insan.Havva ile … Devamını oku… 97- KADINLAR GÖNÜNE ÖZEL
Kabri sadece topraktan sandukayı mı sanırsın?Öylece topraktan yaratılan bedeni yabana atarsın.Örf adet anane ve dürtülerle afaka abanırsın.Kendini kozaya hapsedersin, kabri başka sanırsın. Kabir seni kaplayıp özüne inmeyi engeller.Tüm bu engelleri ruhuna işler…Beden ölünce ruhundaki kabir devam eder.Kur’an kalbin mühürlenmesi diye işaret eder. Sanduka aslında topraktandır.Bilincimiz bununla kervandadır.Bu kervan ölüler kervanıdır.Ölüyü diriltmek için bir İsa gereklidir. … Devamını oku… 96- KABİR
Ya rab nedir bu insanlık hali? Her biri bir halı…Paspas olmuş düşmüş yere, sanki yerli malı.Kutlardık öğrenciyken, alırdık elmayı portakalı…Eğlenirken yılda bir gün, düşünmezdik bu portalı. Yar rab nasıl uyanacak derin uykudan halk.Masiva kuşatmış, etmiş halkımı gark.Yardım et Yarabbi, desin biri haydi kalk.İnsanlar etsin Deccal cennetinden çark… Ya rab sen insanı halife olsun diye yarattın.Hilafet … Devamını oku… 95- HER ŞEYİ SENDEN BİLDİK ALLAHIM
Koca bir deniz, sen içinde bir balık bakarsın etrafa.Her balık binmiş bir sevdaya, göz yumuyor cefaya.Aslında cefa dokunuyor ona, ama kapılmış hevaya.Heva onu esir etmiş hızla gidiyor ağır fenaya. Okyanus misali tüm taraflar sonsuz bir ufuk gibi.Sonsuz sandın uzayı hâlbuki sonsuz olan ilmin dibi.Sende o ilimdensin, karda yapılan kardanadam gibi.Burnuna havuç bırakılınca, kendini sandın ayrı … Devamını oku… 94- BALIK SENSİN DENİZ ÂLEM
İnsan kuldur Allah’a, kulluğu bulan erer felaha.Dışarda yok bir şey, fanilerle girme salaha.Dışın ve için aynıdır, kendini verme ilaha.Dışta veya içte yok gayrı ilah, kendini ver Allah’a. İnsan kulluğu ayrıdır, benzemez gayrın kulluğuna,Bilinç tavan yapar, girme tapmanın serabına.Komik kalıyorsun, tapma kimseye Allah hesabına.Tapma alt bakıştır, gelme kimsenin fesadına. Allah kulluğu başkadır, en altı ubudiyettir.Kişiye nazar … Devamını oku… 93- KULLUK
Ne fazlası… Sen münevver bir lambasın.Yüzüm yok deme, sor ölüme dek, muazzamsın.Masum, kuş bakışı seriyor tüm âlemi ki baksın.Ders alsın, kendine gelsin, melek gibi kanatlansın. Okuyup kalma, özüne dal, öyle öyle…Özlemin seni özüne çeksin, kendine söyle.Her rahimden çıkan, zorlayarak çıkar rızık ile.Kapalı olan ağzını açıp doğar gözyaşı ile… Dualar dökülür dilden, temaşa sana verilir.Kaderin cilvesindeki … Devamını oku… 92- SEN MÜNEVVER BİR LAMBASIN
Hissetme biçimin sana özgü olsun ey canan.Bir başkasının kafasındaki düşle olma anan.Düşüncelere bağlı bir kuram ile kur bir iz’an.İz’anın ceveran etsin yaşam olsun seyran. Tüm düşlerine rağmen dayanak olsun Rahman.Rahmana dayanmayanın hali olur çok yaman.Rahmanı bilmeyen kullara yaşam olur olağan.Bu olağan yaşam ile döner dolaşır deveran. Her insanın hissedişi ona özgüdür her kıl gibi.Benzemez biri … Devamını oku… 91- HAKKA HABİP OL
Her an hayat bir sınavı önüne getiriyor.Her sınav bir tekâmülle doluyor.Her tekâmül seni bir derece yükseltiyor.Her derece seni azaptan uzaklaştırıyor. Her azap duyduğun şey seni geri bırakıyor.Her geri bırakan şey sırtına yük oluyor.Her attığın yük seni cennete yaklaştırıyor.Cennet yaklaşmak nefsini tatlı tatlı okşuyor. Hak şerleri hayr eyler dedi ibrahim hakkı.İlk onla bulduk ve tanıdık hakkı.Ödenmez … Devamını oku… 90- HERŞEY TEKÂMÜL İÇİNDİR
Kırılan kalp arınır, arınan kalp salınır.Salınan kalp açılır, açılan kalp yarılır.Yarılan kalp paklanır, paklanan hazırlanır.Paklanan kalp tecelligah olup ma’mur olur. Ma’mur olan kalp hazır olur.Hazır olan kalbe burak binek olur.Burağa binen aksaya misafir olur.Rabbın dergâhına kabul olur Bekaya yol alırken alırsın ikramlar.İkramı haktan bilip kana kana içten yanar.Yandıkça hak misafirini ağırlar.Hak misafirini ağırlarken göz dolar. … Devamını oku… 89- KALBİNE SAHİP ÇIK EY ADEM EVLADI
Kelimeler tükenince artık, sadece gönül konuşur.Gönül konuştukça ruh dinlenir.Diyebileceğin lafızlar boğazda düğümlenir.Artık ne sevgi ne de nefret dizimlenir. Sırf ve som olarak dona kalır, yığılırsın.Artık gözyaşlarını bile donduruverirsin.Zevklerinin zevkliğini yitirdiğini seyredersin.Ağzındaki şekerin tadını kaybedersin. Belde kuşanan kemer bile belini sıkmaz olur.Çünkü tüm hisler hisliğini yitirmiş olur.Artık beden ölü olur, ama ruh içinde durur.Felçli gibi sağa … Devamını oku… 88- KELİMELERDEN GÖNLE İNİNCE DİL SUSAR
