mnö Kişi der ki; “Neden Hz. Muhammed Mustafa (sallallahu aleyhi ve sellem) Efendimiz’i rüyada görmüyorum?” Çünkü O’nunla arana başka sevgiler koymuşsun. Onun için görmüyorsun. Ama unutmayalım ki bizi ona götüren sadece kalbi sevgidir. Kalbi sevgi olduktan sonra, er veya geç kesinlikle onula buluşacağız. Yol, sadece Hz. Muhammed Mustafa (sallallahu aleyhi ve sellem) Efendimiz’in yoludur. O da … Devamını oku… 421) MUHAMMEDÎ YOLDA REHBER, MEAL VE İRADE
Materyalist tasavvuf anlayışı, son yüzyılda gelişti. Özellikle dijital baskı ile bu daha da çirkefleşti, merakı olan insanları madde hayalleri arasında kaybettirdi. Tasavvufun özünü, ekran ışığına, görsel efektlere, enerjisel gösterilere indiren bu yeni anlayış, insanı hakikat arayışından alıp sanal ilizyonlara teslim etti. Hâlbuki tasavvuf, maddede “mana”yı okumak iken; materyalist tasavvuf, manayı maddeye hapsetti. Böylece merak ehli, … Devamını oku… 420) MANA GÖZÜ
Konuyu İbrahim Hakkı Hazretleri’nin oğlunun hikâyesiyle şekillendirelim. Oğlunun içki içtiği hâlde sonradan kırklar meclisine alındığı bazı eserlerde geçiyor. Bu rivayet, zahirde aklı zorlayan bir manzara sunsa da, batında “veli kulun tasarrufuyla kulun korunması” hakikatine işaret eder. Velâyet, sadece kitap bilgisi değil; Allah’ın izniyle kul üzerinde, hâl ve kader noktasında incelikli bir korunma tecellisidir. Bu tür … Devamını oku… 419) MADDİ GÜÇ MANEVİ ETKİ ALTINDA
La (hayır/yoktur), ilahe (tanrılar), illa (sadece), ente (sen varsın, yani tek yönelim alanı sadece sensin, gayrı bir kuvvet ve güç sahibi yoktur.)… subhaneke (kendisinde güç ve kuvvet zanneden her varlıktan beri ve münezzehsin, hem tüm varlıklardaki güç ve kuvveti sen verirsin )… inni kuntu (muhakkak ben bu idrakten bir nebze olsun perdelendiğim için), minezzalimin (zalimlerden … Devamını oku… 418) LA İLÂHE İLLÂ ENTE DUASININ SATIR ARASI HAKİKATİ
Tütsü yakmak sakıncalı mı? Ruhanileri çağırıyor deniliyor. Bir kısmı da sünnet diyor, bu işin hakikati nedir? Soru, aslında tek bir noktada toplanıyor: “Tütsü ve koku, beni nereye uyandırıyor?” Eğer insanı rahmete, huzura, tefekküre ve ibadete uyandırıyorsa, koku bir nimettir. Eğer nefsin arzularını, tensel zevkleri, bedensel tahriki körüklüyorsa, o zaman aynı koku, kişinin önüne haram kapıların … Devamını oku… 417) TÜTSÜ, KOKU VE RUH HÂLİ
İNSAN, zikri “sadaka” olarak verir. Bu cümlede bilmemiz gereken ana husus, insan sözcüğüdür. Zira burada bizzat insan kelimesi gelmiş ve hakikati ta hakikati muhammediyeye uzanan bir serüvenden bahsedilmiştir. “İnsan” denildiğinde sadece et-kemik bedeni olan bir varlık değil, hakikati Hz. Muhammed Mustafa (sallallahu aleyhi ve sellem) Efendimiz’e uzanan bir sırdan söz ediyoruz. İnsanın zikri sadaka kılması, … Devamını oku… 416) İNSANIN ZİKRİ NEFSİ İÇİN SADAKA MİSLİDİR
İncir ağacı çok bereketli bir ağaçtır. “Ocağıma incir ağacı diktim.” yani “Kapısını açık bıraktım.” manasına olmalıdır. İncir ağacı, hem zahirde meyvesiyle hem de batında işaretiyle bereketin sembolüdür. “Ocağıma incir diktim.” sözü, sadece bahçeye bir ağaç dikmek değil; hanenin rızık kapısını rahmet iklimine açmak demektir. Sanki şöyle denmiş olur: “Evimin eşiğini, rahmetin bereketine açık tuttum.” İncirin … Devamını oku… 415) İNCİR AĞACI VE VAHDET DAVETİ
Seyr-i sülûk yolunda insana birçok düşünce iner. Bu inen düşüncelerin her biri, doğrudur diyebiliriz. Ama bu düşüncelerin hakikat ilmiyle bağdaşıp bağdaşmadığı ise, genelde meçhuldür. Seyr-i sülûk yolunda yürüyen insanın zihnine ve kalbine inen düşünceler, o an için kendi iç dünyasında bir doğruluk hissi taşır. Ama her doğru görünen düşünce, hakikat ilminin terazisinde aynı ağırlığı vermez. … Devamını oku… 414) SEYR-İ SÜLÛKTA İLHAM VE HAKİKAT TERAZİSİ
Ali, ilmin kapısı olması hasebiyle, sahabeler arasındaki tüm kargaşanın sebebinin ümmet içine gizlenen (ajan/münafık)ların olduğunu biliyordu. Peygamberimizin, Hz. Muhammed Mustafa (sallallahu aleyhi ve sellem) Efendimiz’in vefatından sonra ipleri göğüsledi ve imamet işini yaptı. Hz. Ali’nin feraseti, sadece zahirdeki olayları okumak değildi; ümmetin içine sızan nifak damarını ve bunun ileride hangi fitnelere yol açacağını görmesiydi. “İlmin … Devamını oku… 413) İMAM ALİ’NİN FERASETİ
Kim Allah’ı severse zelil olur, kimi Allah severse naz ehli olur. Seven zelil ve hor, sevilen nazlıdır. (İbn Arabi) Bu söz üzerine bira konuşalım… Allah’ı seven kul, kendi gönül âleminde, sevdiği Zât’ın azameti karşısında boynu bükük (zelil: kendini küçük ve aciz görür hâlde) kalır; sevilen kul ise, Rabbinin katında nazlıdır. Seven kul, “Ben O’nu seviyorum.” … Devamını oku… 412) SEVEN ZELİL, SEVİLEN NAZ EHLİ
