mnö Hz. Muhammed Mustafa (sallallahu aleyhi ve sellem) Efendimiz, yürüyen Kur’an olarak etrafında 120 bin civarı sahabe, yani canlı tefsir bıraktı. Kur’an bir metin değil, bir hayat rehberidir. O rehberin ete kemiğe bürünmüş hâli, Hz. Muhammed Mustafa (sallallahu aleyhi ve sellem) Efendimiz’dir. Her sahabe, O’nun bir ayetini yaşadı; kimi sabrı, kimi adaleti, kimi iffeti temsil etti. … Devamını oku… 310) KUR’AN SANA DELİL OLARAK YETMEZ Mİ?
Her kesin dini kendisine mi? Bu soru bir meydan okuma değil, bir iman muhasebesidir; çünkü dinden söz eden herkesin elinde bir kitap, bir fikir veya bir meşreb olabilir, fakat din kelimesinin derin manası, Allah’a kulluk ve O’nun gönderdiği rehbere tabiiyettir. Hakikatin aynasında herkes kendi yüzünü görmelidir; eğer yüzünde nefis lekesi varsa, ilâhî nizamı göremez. Din, … Devamını oku… 309) HER KESİN DİNİ KENDİSİNE Mİ?
Hak ile bakan göz, hakkı hak görüp batılı da batıl olarak görür. Zira kalp aynası, neyle cilalanmışsa onu yansıtır. Hakla dolu bir kalp, haktan başkasını görmez. Nefsiyle bakan göz ise hileyle görür, görüntüye takılır. Hakikati görmek, temiz kalp ister. Rabbimiz “Kalplerin körlüğü değil, göğüslerdeki kalplerin körlüğüdür” buyurur (Hac, 46). Gözün görmesi değil, kalbin hakikati tanıması … Devamını oku… 308) HAKKI HAK OLARAK GÖR
Sadece Kur’an yeter deyip bunu da mealle halledenler, peygambere iman ve itaat gerekmez diyenlerdir. Böyleleri dini İslam-ı Mübîn’i terk etmişlerdir. Bu söz, asrın en büyük fitnelerinden biridir. Çünkü Kur’an’ı anlamak, onu indirenin rehberliğini inkâr ederek olmaz. Nübüvvet zincirini dışlayan anlayış, hakikatte kitabı da yıkar. Kur’an’ın her ayeti, Peygamber’in (sallallahu aleyhi ve sellem) diliyle açıklanmıştır; çünkü … Devamını oku… 307)KUR’AN VE RESÛL’ÜN AYRILMAZLIĞI
Efendimiz Hz. Muhammed Mustafa (sallallahu aleyhi ve sellem) Efendimiz vefat ettiğinde, Hz. Ali (kerremallahu vecheh) önderliğinde Ehl-i Beyt tarafından cenaze işlemleri yapılmıştır. O an Medine, tarih boyunca benzeri görülmemiş bir sessizliğe gömülmüştü. İbn Sa’d’ın Tabakât’ında ve Taberî’nin Tarih’inde bildirildiğine göre, Resûlullah’ın vefat haberi yayıldığında sahabe “sanki aklını kaybetmiş” gibiydi. Hz. Ömer kılıcını çekip “Kim Muhammed … Devamını oku… 306) PEYGAMBERİMİZİN (sav) CENAZE İŞLEMLERİ
Bu konuya şu soruları sorarak ilk başta bir beyin fırtınası oluşturalım… Varlıkta gördüklerimiz ne? Allah ile irtibatımız ne? Biz neyiz ve nerede var edildik? Neden her insan yolundan memnun? Yaratım planımız ve yaratım sistemimiz ile ilişkimiz nedir? Hakikatin izinde Kur’an’ın açılımını bilmek için temel prensibi bilmek zorundayız. Temel prensip ise bizim yaratılış planımızdır. Çünkü insan … Devamını oku… 305) HU’DAN GELEN NURUN GÖLGESİ
Öncelikle bilelim ki, insan robot değildir. İnsan, içinde hissedişlerle yoğrulan, kalp (gönül) merkezinde tecelli eden bir varlıktır. Robot, mekanik bir düzenin itaatkâr unsurudur; fakat insan, nefesin (ruh) ilahi bir dokunuşla bedenle buluştuğu bir şaheserdir. Duygular, bu ilahi dokunuşun yeryüzündeki akisleridir (yansımalarıdır). İnsanı diğer varlıklardan ayıran en temel şey, kalbinin canlılığıdır. Çünkü kalp, Allah’ın nazar ettiği … Devamını oku… 304)“DUYGU TERK EDİLMELİ” SÖZÜ, ŞEYTANİDİR
Allah her kişiyi ayrı bir tarzda sınar. Bu sınama sadece iman ehlini kapsamaz. İman etmeyen kişiler dahi günlük planda birçok sınamaya tabi edilir. Sınav, varlığın gereğidir. Zira sınav olmadan farkındalık doğmaz. “Hanginizin daha güzel amel edeceğini denemek için ölümü ve hayatı yaratan O’dur.” (Mülk, 67/2) Sınanmak, yaşamanın kendisidir. Sınamanın birinci nedeni, iddiadır. Kişi iddia ettiği … Devamını oku… 303) NEDEN SINAVA TABİ TUTULUYORUZ
Gönlünü dinle o seni yanıltmaz. Ama kalbini değil, o seni yanıltır. Çünkü şeytan kalbe oturup seni Ebu Leheb gibi alevlendirebilirken, ama asla gönlüne nüfuz edemez. Çünkü orası “emin belde”dir. Gönül, Hakk’ın sığındırdığı yerdir. Şeytanın vesvesesi kalbe gelir, gönle giremez. Nas Suresi’nde “O, insanların kalplerine vesvese veren sinsi şeytandır” (Nâs, 114/4-5) buyrulması da bu yüzdendir. Gönül, … Devamını oku… 302) GÖNLÜN HAKİKATİNE DOĞRU
Hediyeleşmek muhabbeti arttırır. Hediyeleşmek ile sadakayı karıştırmayalım. Allah Resulü hediyeyi alır, ama sadakayı almazdı. Aldığı hediyenin de en az misli bir hediye, hediyeyi takdim edene sunarlardı. Hediye gönülden geldiği için alırdı. Aynısıyla da iltifat ederdi. Hediye, kalpten kalbe akan bir sevgidir. Gönülden verileni gönül kabul eder. Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) Efendimiz buyurur: “Hediyeleşin, birbirinizi … Devamını oku… 301) HEDİYELEŞME, BAĞIŞ VE SADAKANIN İÇ YÜZÜ
